Adjektiv

erblich

ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์, ที่สืบทอดทางสายเลือด

Diese Krankheit ist erblich.

โรคนี้เป็นโรคทางพันธุกรรม

Er hat eine erbliche Veranlagung.

เขามีแนวโน้มทางพันธุกรรม

เป็นภาคแสดง sein + erblich ใช้เป็นภาคแสดง โรคนี้เป็นโรคทางพันธุกรรม

คำพ้องความหมาย: vererbbar, angeboren; คำตรงข้าม: erworben

มาจากคำกริยา `erben` (สืบทอดมรดก) บวกกับปัจจัยคำคุณศัพท์ `-lich`

นึกถึงคำว่า 'heir' (ทายาท) ในภาษาอังกฤษ ซึ่งเกี่ยวข้องกับรากศัพท์ 'Erb-' ในภาษาเยอรมัน สิ่งที่ส่งต่อไปยังทายาทคือ 'erblich' (ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ