Adjektiv

intelligent

ฉลาด, มีไหวพริบ, หลักแหลม

Er ist ein sehr intelligenter Mann.

เขาเป็นผู้ชายที่ฉลาดมาก

Sie hat eine intelligente Lösung gefunden.

เธอพบวิธีแก้ปัญหาที่ชาญฉลาด

Wir sprachen mit den intelligenten Studenten.

เราคุยกับนักเรียนที่ฉลาด

prädikativ | ใช้เป็นภาคแสดง | Das Kind ist intelligent.

attributiv + Nomen | ใช้ขยายนาม | Ein intelligenter Hund lernt schnell.

คำพ้องความหมาย: klug (ฉลาด), schlau (เจ้าเล่ห์); คำตรงข้าม: dumm (โง่)

มาจากภาษาละติน 'intelligens' (ความเข้าใจ) เป็นคำสากลและเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำว่า 'intelligent' ในภาษาอังกฤษ

คำนี้เกือบจะเหมือนกับคำว่า 'intelligent' ในภาษาอังกฤษ ทำให้จำง่ายมาก แค่ระวังการผันคำคุณศัพท์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ