Adjektiv

wortkarg

พูดน้อย, เงียบขรึม, ที่ไม่ค่อยพูด

Er ist ein sehr wortkarger Mensch.

เขาเป็นคนพูดน้อยมาก

Sie gab nur eine wortkarge Antwort.

เธอให้คำตอบสั้นๆ เท่านั้น

((เป็น)) ((...)) เป็นคนพูดน้อย Er ist sehr wortkarg.

((คน...)) คนที่พูดน้อย Er ist ein wortkarger Mensch.

คำพ้องความหมาย: schweigsam, mundfaul; คำตรงข้าม: gesprächig, redefreudig

มาจาก 'Wort' (คำพูด) + 'karg' (ขาดแคลน, น้อย) แปลตรงตัวว่า 'ขาดแคลนคำพูด'

ลองจินตนาการถึงคนที่มี 'คำพูด' (Wort) อยู่อย่าง 'ขาดแคลน' (karg)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ