Verb

ein|willigen

ยินยอม, เห็นพ้อง

Sie hat in die Scheidung eingewilligt.

เธอได้ยินยอมกับการหย่าร้าง

Er willigte ein, das Dokument zu unterschreiben.

เขายินยอมที่จะเซ็นเอกสาร

in et4 einwilligen ยินยอมในเรื่อง... Der Patient muss in die Behandlung einwilligen.

einwilligen, zu + Infinitiv ยินยอมที่จะทำ... Sie willigte ein, ihm zu helfen.

zustimmen (เห็นด้วย), akzeptieren (ยอมรับ); คำตรงข้าม: ablehnen (ปฏิเสธ)

มาจาก 'ein-' (เข้า) + 'willigen' (จาก 'Wille' ความตั้งใจ) คือการนำความตั้งใจของตน 'เข้าสู่' ข้อตกลง

ให้คิดว่า 'ความตั้งใจ' (Wille) ของคุณ 'เข้า' (ein) ไปในข้อตกลงเมื่อคุณยินยอม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ