Adjektiv

verpflichtend

ที่เป็นข้อบังคับ, ที่จำเป็นต้องทำ, ที่มีผลผูกพัน

Die Teilnahme ist verpflichtend.

การเข้าร่วมเป็นภาคบังคับ

Er hat einen verpflichtenden Vertrag unterschrieben.

เขาได้ลงนามในสัญญาที่มีผลผูกพัน

verpflichtend sein เป็นข้อบังคับ Die Teilnahme ist verpflichtend.

คำพ้องความหมาย: obligatorisch, zwingend; คำตรงข้าม: freiwillig (โดยสมัครใจ)

มาจากคำอุปสรรค 'ver-' + 'Pflicht' (หน้าที่) + คำปัจจัย '-end' (รูปปัจจุบันกาล) หมายถึง 'การทำให้บางสิ่งเป็นหน้าที่'

สังเกตคำว่า 'Pflicht' (หน้าที่) ที่อยู่ข้างใน 'Verpflichtend' ใช้อธิบายบางสิ่งที่จำเป็นต้องทำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ