Adjektiv

kämpferisch

ที่ชอบต่อสู้, ที่ก้าวร้าว, ที่มีจิตใจนักสู้

Er hat eine kämpferische Natur.

เขามีนิสัยชอบต่อสู้

Sie gab eine kämpferische Rede.

เธอได้กล่าวสุนทรพจน์ที่ปลุกเร้าใจ

((ขยายนาม)) ใช้วางหน้าคำนาม eine kämpferische Person (คนสู้คน)

((ภาคแสดง)) ใช้วางหลังกริยา 'sein' Er ist sehr kämpferisch. (เขาเป็นคนสู้คนมาก)

Synonyms: streitlustig, aggressiv; Antonyms: friedlich (สงบสุข), passiv (เฉยเมย)

มาจากคำว่า 'Kampf' (การต่อสู้) คำปัจจัย '-isch' ทำให้เป็นคำคุณศัพท์ คล้ายกับ '-ish' ในภาษาอังกฤษ

ให้นึกถึง 'Kämpfer' (นักสู้) คนที่มีนิสัย 'kämpferisch' ก็คือคนที่ทำตัวเหมือนนักสู้ พร้อมที่จะต่อสู้เสมอ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ