Nomen

die Gehörlosigkeit

อาการหูหนวก, การไม่ได้ยิน

Gehörlosigkeit ist eine Form der Behinderung.

อาการหูหนวกเป็นความพิการรูปแบบหนึ่ง

Er lebt seit seiner Geburt mit Gehörlosigkeit.

เขาอยู่กับอาการหูหนวกมาตั้งแต่เกิด

ใช้ชีวิตอยู่กับ((อาการหูหนวก)) Er lebt seit seiner Geburt mit Gehörlosigkeit.

คำพ้องความหมาย: Taubheit; คำตรงข้าม: Hörvermögen (ความสามารถในการได้ยิน)

ประกอบด้วย 'Gehör' (การได้ยิน), '-los' (ปราศจาก) และ '-igkeit' (คำปัจจัยบอกสภาพ เหมือน '-ness' ในภาษาอังกฤษ) แปลตรงตัวว่า 'สภาวะไร้การได้ยิน'

ลองแยกคำเป็นส่วนๆ: 'Gehör-los-igkeit' จะเห็นเป็น 'การได้ยิน-ไร้-สภาวะ' ซึ่งช่วยให้เข้าใจความหมาย 'อาการหูหนวก' ได้ง่ายขึ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ