Adjektiv

kahl

kel, çıplak, çorak, boş

Der Mann hat einen kahlen Kopf.

Adamın kafası kel.

Im Winter sind die Bäume kahl.

Kışın ağaçlar çıplaktır.

Die Wände im Zimmer sind kahl.

Odadaki duvarlar boş.

((İsim)) + sein + kahl yüklem olarak: ... kel/çıplak Die Bäume sind kahl.

kahl + ((İsim)) sıfat olarak: kel/çıplak ... Ein kahler Baum steht dort.

Eş anlamlılar: çıplak, boş, ıssız; Zıt anlamlılar: kıllı, bitkiyle kaplı, yeşil

Eski Yüksek Almanca 'kalo' (kel) kelimesinden gelir, Latince 'calvus' (kel) ile ilişkilidir.

'Kel' kelimesine benziyor. 'Kahl' adamın saçı 'kal'mamış gibi düşünebilirsiniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.