Adjektiv

devot

dindar, itaatkâr, sadık

Er zeigte ein devotes Verhalten.

İtaatkâr bir davranış sergiledi.

Sie hat eine devote Haltung gegenüber ihrem Chef.

Patronuna karşı dalkavukça bir tavrı var.

((biri)) devot ((biri)) dindardır/itaatkârdır Er ist sehr devot.

devot bir ((isim)) dindar/itaatkâr bir ((isim)) Er hat ein devotes Lächeln.

unterwürfig (itaatkâr), gehorsam (söz dinleyen); Zıt anlamlılar: herrisch (otoriter), dominant (baskın)

Latince 'devotus' kelimesinden, 'devovere' (adamak, yemin etmek) fiilinin geçmiş zaman ortacı.

İngilizce 'devotion' (adanmışlık) kelimesiyle bağlantı kurun. Her ikisi de adanma fikrinden gelir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.