Adjektiv

feindlich

düşmanca, hasım, muhalif

Er hatte eine feindliche Haltung.

Düşmanca bir tavrı vardı.

Die Truppen standen sich feindlich gegenüber.

Birlikler düşmanca karşı karşıya duruyordu.

Das war eine feindliche Übernahme.

Bu, düşmanca bir devralmaydı.

((j-m)) birine karşı düşmanca olmak Bize karşı düşmanca bir tavır içindeler.

Eş anlamlılar: gegnerisch (rakip), ablehnend (reddeden); Zıt anlamlılar: freundlich (dostça), friedlich (barışçıl)

'der Feind' (düşman) isminden '-lich' sıfat ekiyle türetilmiştir.

'Feind' kelimesinin 'düşman' olduğunu biliyorsanız, '-lich' ekinin onu 'düşmanca' anlamına gelen bir sıfat yaptığını kolayca anlayabilirsiniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.