Adjektiv

frontal

önden, cepheden

Es gab einen frontalen Zusammenstoß.

Önden bir çarpışma oldu.

Er hat ihn frontal angegriffen.

Ona cepheden saldırdı.

frontal + [İsim] (sıfat olarak) önden ... Önden bir saldırı risklidir.

((birine)) frontal ((saldırmak)) (zarf olarak) (birine) cepheden (saldırmak) Rakibe cepheden saldırdı.

Eş anlamlılar: direkt, unmittelbar; Zıt anlamlılar: seitlich, von hinten

Latince 'frontalis' (alınla ilgili) kelimesinden, 'frons' (alın, ön) kelimesinden türemiştir. Uluslararası bir kelimedir.

Türkçedeki 'frontal' kelimesiyle aynıdır. Bir şeyin 'önünü' düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.