Verb

prallen

çarpmak, sekmek, tokuşmak

Der Ball prallt gegen die Wand.

Top duvara çarpıyor.

Das Auto prallte gegen einen Baum.

Araba bir ağaca çarptı.

((gegen+4)) bir şeye çarpmak Top duvara çarpıyor.

Eş anlamlılar: stoßen (itmek), zusammenstoßen (çarpışmak); Zıt anlamlılar: ausweichen (kaçınmak)

Orta Yüksek Almanca 'prallen' (yüksek ses çıkarmak) kelimesinden gelir. Bir çarpışmanın 'pat' sesini düşünün.

'prall' (şişkin, gergin) bir topun duvardan 'prallen' (sekmesini) hayal edin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.