Verb

bekennen

itiraf etmek, kabul etmek, ikrar etmek

Er bekennt seine Schuld.

Suçunu itiraf ediyor.

Sie bekennt sich zu ihrer Religion.

Dinine bağlılığını belirtiyor.

((et4)) bir şeyi itiraf etmek Er bekennt seine Sünden.

sich ((zu+3)) bir şeye bağlılığını bildirmek Er bekennt sich zum Christentum.

Eş anlamlılar: gestehen, zugeben; Zıt anlamlılar: leugnen, abstreiten

'be-' öneki (bir şeyi yapmak) ve 'kennen' (bilmek) kelimelerinden gelir. Kelimenin tam anlamıyla 'bilinir kılmak'.

Bildiğiniz ('kennen') bir şeyi kamuya açıklamak ('be-') olarak düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.