Adjektiv

Erlernte

öğrenilmiş, edinilmiş

Das ist eine erlernte Fähigkeit.

Bu öğrenilmiş bir beceridir.

Sein erlerntes Wissen ist groß.

Onun edindiği bilgi çok geniştir.

((bir)) öğrenilmiş ((isim)) öğrenilmiş bir (şey) Das ist eine erlernte Fähigkeit.

Eş anlamlılar: gelernt, angeeignet; Zıt anlamlılar: angeboren (doğuştan)

'er-' ön eki (tamamlanma veya edinme belirtir) + 'lernen' (öğrenmek). Bir şeyin tamamen öğrenildiği anlamına gelir.

'er-' ön ekini 'elde etmek' gibi düşünün. Bilgiyi öğrenerek 'elde edersiniz'.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.