Adjektiv

höchsten

en yüksek, azami

Er hat den höchsten Berg bestiegen.

En yüksek dağa tırmandı.

Wir zollen ihm den höchsten Respekt.

Ona en yüksek saygıyı gösteriyoruz.

((en yüksek)) ((isim)) en yüksek ~i En yüksek dağa tırmandı.

Synonyms: en üst, en büyük; Antonyms: en düşük, en derin

'hoch' (yüksek) sıfatının çekimli üstünlük derecesi, Eski Yüksek Almanca 'hōh' kelimesinden gelir.

'höchsten' çok yaygın bir ektir, genellikle eril akuzatif (ismin -i hali) için kullanılır. 'en yüksek dağa tırmanmak' gibi düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.