Verb

bleichen

soldu, rengi attı, ağarttı

Sein Gesicht blich vor Schreck.

Yüzü korkudan soldu.

Die Wäsche blich in der hellen Sonne.

Çamaşırlar parlak güneşte ağardı.

((vor+3)) bir şeyden solmak Korkudan soldu.

((et4)) bir şeyi ağartmak Saçını ağarttı. (zayıf form)

solmak (erbleichen), rengi atmak (verblassen)

İngilizce 'bleach' (ağartmak) ile aynı kökten gelir. Proto-Cermence *blaikaz, 'parlak, beyaz' kelimesinden türemiştir.

İngilizce 'bleach' kelimesine çok benziyor. 'Blich', bir şeyin solgunlaştığı veya ağardığı anlamında geçmiş zaman halidir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.