Adjektiv

spontaner

spontane, anlık, kendiliğinden olan

Er ist ein sehr spontaner Mensch.

O çok spontane bir insandır.

Ein spontaner Applaus brach aus.

Spontane bir alkış koptu.

((Sıfat)) + ((İsim)) Bir ismi niteleyen sıfat olarak kullanılır Er ist ein spontaner Mensch.

Eş anlamlılar: impulsiv (dürtüsel), ungeplant (plansız); Zıt anlamlılar: geplant (planlı), überlegt (düşünülmüş)

Latince 'sponte' kelimesinden gelir, 'kendi isteğiyle, gönüllü olarak' anlamına gelir.

Türkçedeki 'spontane' kelimesiyle aynı kökten gelir. 'Anında' yapılan bir eylem olarak düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.