Adjektiv

erfreut

memnun, sevinçli, hoşnut

Ich bin erfreut, Sie zu sehen.

Sizi gördüğüme memnun oldum.

Sie war erfreut über das Geschenk.

Hediye için çok sevindi.

((bir şeye)) memnun olmak O, iyi habere memnun oldu.

((bir şey yapmaktan)) memnun olmak Size yardım etmekten memnuniyet duyarım.

froh (mutlu), glücklich (mutlu); Zıt anlamlılar: enttäuscht (hayal kırıklığına uğramış)

'erfreuen' (sevindirmek) fiilinin geçmiş zaman ortacı. Memnun *olma* durumunu tanımlar.

'erfreut' bir kişinin duygusunu tanımlar (Memnunum), 'erfreulich' ise bir şeyi tanımlar (Haber sevindirici).

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.