adjective

rebellious

ซึ่งเป็นกบฏ, ซึ่งดื้อรั้น, ซึ่งต่อต้าน

He was a rebellious teenager.

เขาเป็นวัยรุ่นที่ชอบต่อต้าน

The rebellious provinces were brought under control.

จังหวัดที่เป็นกบฏถูกควบคุมไว้ได้

a rebellious ((noun)) (คำนาม) ที่เป็นกบฏ She has a rebellious spirit.

คำพ้องความหมาย: defiant, disobedient, unruly; คำตรงข้าม: obedient, compliant

จาก 'rebellion' (การกบฏ) + ปัจจัย '-ious' ที่สร้างคำคุณศัพท์

คนที่ 'rebellious' คือคนที่เต็มไปด้วย 'rebellion' (การกบฏ)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ