noun

ribbon

ริบบิ้น, โบ

She tied her hair with a red ribbon.

เธอผูกผมด้วยริบบิ้นสีแดง

He won a blue ribbon at the fair.

เขาได้รับรางวัลริบบิ้นสีน้ำเงินในงานแสดงสินค้า

((a/the)) ribbon แถบผ้าบางๆ She tied her hair with a red ribbon.

คำพ้องความหมาย: band, strip, sash (แถบ, สายสะพาย)

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'riban' ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาเจอร์แมนิก

ลองนึกภาพริบบิ้นสีสันสดใสที่ผูกอยู่รอบกล่องของขวัญ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ