verb

abdicate

สละราชสมบัติ, สละ, ละทิ้ง

The king decided to abdicate the throne.

กษัตริย์ตัดสินใจสละราชสมบัติ

He abdicated all responsibility for the project.

เขาสละความรับผิดชอบทั้งหมดสำหรับโครงการนี้

((ราชบัลลังก์)) สละตำแหน่งแห่งอำนาจ The king decided to abdicate the throne.

((ความรับผิดชอบ)) ล้มเหลวในการปฏิบัติหน้าที่ He abdicated all responsibility for the project.

Synonyms: renounce, resign, step down; Antonyms: ascend, assume, claim

มาจากภาษาละติน 'ab' (ออกไป) + 'dicare' (ประกาศ) หมายถึง 'ประกาศว่าจะออกไป' หรือสละอย่างเป็นทางการ

นึกถึง 'ab-' ว่า 'away' (ออกไป) และ '-dicate' คล้ายกับ 'dictator' (เผด็จการ) คือผู้ปกครองที่สละอำนาจอย่างเป็นทางการ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ