verb

shout

ตะโกน, ส่งเสียงดัง

Don't shout at me.

อย่าตะโกนใส่ฉัน

He shouted for help.

เขาตะโกนขอความช่วยเหลือ

She shouted with joy.

เธอตะโกนด้วยความดีใจ

((at sb.)) ตะโกนใส่ (ใครบางคน) Don't shout at the children.

((for sth.)) ตะโกนขอ (บางสิ่ง) He shouted for help.

คำพ้องความหมาย: yell, scream, cry out; คำตรงข้าม: whisper (กระซิบ), murmur (พึมพำ)

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'shouten' ซึ่งไม่ทราบที่มาที่แน่ชัด

ลองนึกภาพการอ้าปากเพื่อปล่อยเสียง 'ออกไป (out)' จำง่ายๆ ว่า 'sh-OUT'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ