noun

shouting

การตะโกน, เสียงตะโกน

I could hear shouting from next door.

ฉันได้ยินเสียงตะโกนจากบ้านข้างๆ

There was a lot of shouting at the match.

มีเสียงตะโกนมากมายในระหว่างการแข่งขัน

((การตะโกน))จาก(สถานที่) I heard shouting from the street.

คำพ้องความหมาย: yelling, screaming, roaring; คำตรงข้าม: whispering, silence

มาจากคำกริยา 'shout' + ปัจจัย '-ing' ซึ่งสร้างคำนามที่บ่งบอกถึงการกระทำหรือผลลัพธ์ของมัน 'Shout' มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'shouten'

ลองนึกภาพเสียง 'SH' แทนความเงียบ แล้ว 'OUT' แทนเสียงดัง '-ing' ทำให้มันเป็นเสียงต่อเนื่องของการกระทำนี้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ