noun

sobbing

การสะอื้นไห้

Her quiet sobbing could be heard in the room.

เสียงสะอื้นไห้เบาๆ ของเธอได้ยินอยู่ในห้อง

He was sobbing uncontrollably after the bad news.

เขาสะอื้นไห้อย่างควบคุมไม่ได้หลังจากได้ยินข่าวร้าย

((a fit of)) sobbing การร้องไห้เสียงดังเป็นพักๆ เสียงสะอื้นไห้เบาๆ ของเธอได้ยินอยู่ในห้อง

คำพ้องความหมาย: weeping, crying, wailing; คำตรงข้าม: laughing, chuckling

มาจากภาษาอังกฤษกลาง 'sobben' ซึ่งเป็นการเลียนเสียงธรรมชาติ โดยเลียนแบบเสียงร้องไห้

คำว่า 'sob' ฟังดูเหมือนเสียงที่คนทำเมื่อร้องไห้อย่างหนัก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ