noun

sovereignty

อธิปไตย, อำนาจสูงสุดในการปกครอง

The nation fought for its sovereignty.

ชาติต่อสู้เพื่ออธิปไตยของตน

Parliamentary sovereignty is a key principle.

อำนาจอธิปไตยของรัฐสภาเป็นหลักการสำคัญ

((sovereignty)) over sth. (อธิปไตยเหนือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) The country has sovereignty over the islands.

national/parliamentary + ((sovereignty)) (อธิปไตยของชาติ/รัฐสภา) They debated national sovereignty.

คำพ้องความหมาย: autonomy, independence, supremacy

มาจาก 'sovereign' และปัจจัยสร้างคำนาม '-ty' ซึ่งบ่งบอกถึงสภาวะหรือคุณสมบัติ

สภาวะของการเป็น 'sovereign' (มีอำนาจอธิปไตย) คือ 'sovereignty' (อธิปไตย) ปัจจัย '-ty' มักหมายถึงสภาวะหรือคุณสมบัติ เช่นในคำว่า 'liberty' หรือ 'safety'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ