noun

temperament

อุปนิสัย, พื้นอารมณ์, นิสัยใจคอ

She has a very calm temperament.

เธอมีอุปนิสัยที่สงบมาก

He is a man of artistic temperament.

เขาเป็นคนที่มีอารมณ์ศิลปิน

มีอุปนิสัย((คุณศัพท์)) She has a nervous temperament.

โดยนิสัยแล้ว He is, by temperament, a cautious person.

คำพ้องความหมาย: disposition, nature, character, personality

มาจากภาษาละติน 'temperamentum' (การผสมในสัดส่วนที่เหมาะสม) ซึ่งมาจาก 'temperare' (ผสม)

ให้คิดว่ามันคือ 'ส่วนผสม' หรือ 'อุณหภูมิ' ของบุคลิกภาพของคนๆ หนึ่ง คำต่อท้าย '-ment' มักจะบ่งบอกถึงสภาวะหรือผลลัพธ์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ