adjective

terraced

ที่เป็นขั้นบันได, ที่เป็นระเบียง, ที่เป็นบ้านแถว

They live in a terraced house.

พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านแถว

The farm was on a terraced hillside.

ฟาร์มอยู่บนเนินเขาที่เป็นขั้นบันได

terraced + ((คำนาม)) ใช้วางไว้หน้าคำนาม They live in a terraced house.

คำพ้องความหมาย: stepped, tiered, row

มาจาก 'terrace' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'terra' (ดิน) ต่อท้ายด้วย '-ed' เพื่อสร้างเป็นคำคุณศัพท์

ลองนึกภาพ 'ระเบียง' ของที่ดินหรือแถวของบ้าน คำนี้ใช้อธิบายสิ่งที่สร้างขึ้นในลักษณะนั้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ