noun

throne

บัลลังก์, ราชบัลลังก์

The king sat on his golden throne.

กษัตริย์ประทับบนบัลลังก์ทองคำของพระองค์

She is next in line to the throne.

เธอเป็นผู้มีสิทธิ์สืบราชบัลลังก์ลำดับถัดไป

((คำนาม)) บัลลังก์, ราชบัลลังก์ The king sat on his throne.

คำพ้องความหมาย: seat of power (ที่นั่งแห่งอำนาจ), crown (มงกุฎ)

มาจากภาษากรีก 'thronos' ซึ่งแปลว่า 'ที่นั่ง, เก้าอี้'

ลองนึกภาพราชาโยน (throw) ของบางอย่างจากบัลลังก์ (throne) ของเขา เสียงคล้ายกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ