verb

traumatise

ทำให้บอบช้ำทางจิตใจ, ทำให้สะเทือนใจอย่างรุนแรง

The experience had clearly traumatised him.

ประสบการณ์นั้นทำให้เขาบอบช้ำทางจิตใจอย่างเห็นได้ชัด

((sb.)) ทำให้ (ใครบางคน) บอบช้ำทางจิตใจ The experience had clearly traumatised him.

คำพ้องความหมาย: to shock (ทำให้ตกใจ), to distress (ทำให้ทุกข์), to upset deeply (ทำให้เสียใจอย่างมาก)

มาจาก 'trauma' (บาดแผล) + '-ise' (ปัจจัยสร้างคำกริยา) หมายถึง 'การทำให้เกิดบาดแผล'

การ 'traumatise' ใครสักคนคือการทำให้เขาเกิด 'trauma' (บาดแผลทางใจ) โปรดสังเกตการสะกดแบบบริติชที่ใช้ '-ise'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ