noun

treason

การกบฏ, การทรยศต่อประเทศชาติ

He was accused of high treason.

เขาถูกกล่าวหาว่ามีความผิดฐานกบฏต่อแผ่นดิน

Committing treason is a serious crime.

การก่อกบฏเป็นอาชญากรรมร้ายแรง

((to commit treason)) ก่อการกบฏ Committing treason is a serious crime.

((high treason)) การกบฏต่อแผ่นดิน He was accused of high treason.

คำพ้องความหมาย: betrayal, sedition, perfidy

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'traison' จากภาษาละติน 'traditio' (การส่งมอบ) จาก 'tradere' (ส่งมอบ, ทรยศ)

ให้นึกถึงคำว่า 'traitor' (คนทรยศ) ซึ่งเป็นผู้กระทำ 'treason' (การกบฏ) ทั้งสองคำมีรากศัพท์เดียวกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ