noun

wanderer

ผู้พเนจร, คนร่อนเร่, นักเดินทาง

He was a wanderer who never stayed in one place.

เขาเป็นนักพเนจรที่ไม่เคยอยู่เป็นหลักแหล่ง

ผู้ที่เดินทางอย่างไม่มีจุดหมาย He was a wanderer who never stayed in one place.

คำพ้องความหมาย: nomad, rover, drifter; คำตรงข้าม: resident, settler

มาจากคำกริยา 'wander' (พเนจร) บวกกับปัจจัย '-er' ที่หมายถึงผู้กระทำ ดังนั้นจึงแปลว่า 'ผู้ที่พเนจร'

'wanderer' ก็คือคนที่ชอบ 'wander' (พเนจร) นั่นเอง การลงท้ายด้วย '-er' มักจะหมายถึง 'ผู้ที่ทำสิ่งนั้นๆ'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ