noun

whistle

นกหวีด, เสียงนกหวีด, เสียงผิวปาก

The referee blew his whistle.

กรรมการเป่านกหวีดของเขา

He gave a loud whistle to get my attention.

เขาผิวปากเสียงดังเพื่อเรียกความสนใจของฉัน

((sth.)) เครื่องมือสำหรับทำเสียงสูง กรรมการมีนกหวีด

((of sth.)) เสียงสูงที่เกิดจากการเป่าลม ได้ยินเสียงหวีดของรถไฟ

คำพ้องความหมาย: (เสียง) toot, pipe; (วัตถุ) pipe

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'hwistlian' (ผิวปาก) เป็นคำเลียนเสียงธรรมชาติ

เสียง 'wh' ที่ตอนต้นคำเหมือนกับการเป่าลม ซึ่งเป็นวิธีที่คุณทำเสียงนกหวีด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ