noun

wickedness

ความชั่วร้าย, ความเลวทราม, ความโหดร้าย

The story explores the wickedness of human nature.

เรื่องราวนี้สำรวจความชั่วร้ายของธรรมชาติมนุษย์

He was punished for his wickedness.

เขาถูกลงโทษเพราะความชั่วร้ายของเขา

((of sth./sb.)) ความชั่วร้าย (ของบางสิ่ง/บางคน) The wickedness of his crimes shocked everyone.

Synonyms: evil, sin, depravity; Antonyms: goodness, virtue

มาจากภาษาอังกฤษเก่า 'wicca' (พ่อมด) + '-ed' (ปัจจัยคุณศัพท์) + '-ness' (ปัจจัยคำนาม)

นึกถึง 'แม่มดใจร้าย' (wicked witch) จากในนิทานเพื่อช่วยจำความหมายของความชั่วร้ายและความมุ่งร้าย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ