noun

wilderness

ถิ่นทุรกันดาร, ป่า, พื้นที่รกร้าง

They went on a trip into the Alaskan wilderness.

พวกเขาเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารของอลาสกา

The park is a beautiful wilderness area.

อุทยานแห่งนี้เป็นพื้นที่ป่าที่สวยงาม

((a/the)) wilderness พื้นที่ดินที่ยังไม่ถูกเปลี่ยนแปลงโดยมนุษย์ We explored the vast wilderness.

คำพ้องความหมาย: wilds, outback; คำตรงข้าม: civilisation, city

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wilddēornes' หมายถึง 'ดินแดนของสัตว์ป่า' ประกอบด้วย 'wild' (ป่า) + 'deer' (สัตว์) + '-ness' (สภาพ)

ลองนึกภาพภูมิประเทศที่กว้างใหญ่และยังไม่ถูกรุกล้ำซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ 'ป่า' คำต่อท้าย '-ness' มักจะบ่งบอกถึงสภาวะหรือเงื่อนไข

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ