noun

wildflower

ดอกไม้ป่า

The meadow was full of colourful wildflowers.

ทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยดอกไม้ป่าหลากสีสัน

She picked a bunch of wildflowers for the table.

เธอเก็บช่อดอกไม้ป่ามาจัดโต๊ะ

((a/an)) wildflower ดอกไม้ที่เติบโตตามธรรมชาติในชนบท The field was covered in wildflowers.

คำพ้องความหมาย: wilding; คำตรงข้าม: garden flower, cultivated plant

เป็นคำประสมจาก 'wild' (เติบโตในสภาพธรรมชาติ) และ 'flower' (ดอกไม้)

ง่ายๆ คือ 'ดอกไม้' ที่เติบโตใน 'ป่า' จำง่ายเหมือนคำสองคำที่มาต่อกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ