noun

worshiper

ผู้บูชา, ผู้นับถือ

The temple was full of worshipers.

วัดเต็มไปด้วยผู้มาสักการะ

a worshiper of ((sb./sth.)) ผู้บูชา (...) He is a sun worshiper.

คำพ้อง: devotee, follower, believer

ที่มา: จากกริยา 'worship' (บูชา) + ปัจจัย '-er' ที่หมายถึงผู้กระทำ

คนที่ 'บูชา' (worships) โปรดทราบว่า 'worshipper' (มี p สองตัว) เป็นการสะกดที่นิยมในภาษาอังกฤษแบบบริติช

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ