noun

worshipper

ผู้บูชา, ผู้นับถือ

The temple was full of worshippers.

วัดเต็มไปด้วยผู้มาสักการะ

a worshipper of ((sb./sth.)) ผู้บูชา (...) He is a sun worshipper.

คำพ้อง: devotee, follower, believer

ที่มา: จาก 'worship' + '-er' พยัญชนะ 'p' ตัวสุดท้ายจะถูกซ้ำ ซึ่งเป็นมาตรฐานในภาษาอังกฤษแบบบริติชสำหรับคำกริยาที่พยางค์สุดท้ายถูกเน้นเสียง

จำไว้ว่าต้องมี 'pp' สองตัวสำหรับการสะกดแบบบริติช เหมือนกับคำว่า 'traveller'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ