noun

acquiescence

การยินยอม, การยอมจำนน

Her silence was taken as acquiescence.

ความเงียบของเธอถูกตีความว่าเป็นการยินยอม

He gave his acquiescence to the plan.

เขาให้ความยินยอมต่อแผนการนั้น

((to sth.)) การยินยอมต่อ (บางสิ่ง) เขาให้ความยินยอมต่อแผนการนั้น

คำพ้องความหมาย: agreement, consent, compliance; คำตรงข้าม: resistance, protest

จากคำกริยา 'acquiesce' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'acquiēscere' (พบความสงบใน).

เป็นรูปแบบคำนามของ 'acquiesce' นึกถึงสภาวะของการอยู่อย่าง 'เงียบ' และยอมรับ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ