noun

churchgoer

ผู้ไปโบสถ์เป็นประจำ

She is a regular churchgoer.

เธอเป็นคนที่ไปโบสถ์เป็นประจำ

((คำนาม)) คนที่ไปโบสถ์เป็นประจำ My grandmother was a lifelong churchgoer.

คำพ้องความหมาย: worshipper (ผู้บูชา), parishioner (สัตบุรุษ)

เป็นคำประสมจาก 'church' (โบสถ์) + 'goer' (ผู้ไป)

แปลตรงตัวว่าคนที่ 'ไป' 'โบสถ์' จำง่ายมาก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ