noun

clamor

เสียงโห่ร้อง, เสียงอึกทึก, การเรียกร้อง

The clamor of the crowd was deafening.

เสียงโห่ร้องของฝูงชนดังจนหูแทบดับ

There was a public clamor for his resignation.

มีการเรียกร้องจากสาธารณชนให้เขาลาออก

((a)) clamor ((of sth.)) เสียงดังและสับสน The clamor of the crowd was deafening.

((a)) clamor ((for sth.)) การเรียกร้องที่รุนแรงของสาธารณชน There was a public clamor for his resignation.

คำพ้องความหมาย: uproar (ความโกลาหล), din (เสียงอึกทึก), racket (เสียงดัง), outcry (การคัดค้าน)

มาจากภาษาละติน 'clamor' หมายถึง 'เสียงตะโกน' จากคำว่า 'clamare' 'ร้องตะโกน'

โปรดทราบว่าการสะกดแบบอังกฤษคือ 'clamour' ให้นึกถึง 'การเรียกร้อง' (claim) ที่ดังซึ่งมาจากคนจำนวนมาก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ