noun

adultery

การคบชู้, การผิดประเวณี

He was accused of committing adultery.

เขาถูกกล่าวหาว่าคบชู้

((คำนาม)) การมีเพศสัมพันธ์ระหว่างผู้ที่สมรสแล้วกับบุคคลที่ไม่ใช่คู่สมรสของตน He was accused of committing adultery.

คำพ้องความหมาย: infidelity, affair; คำตรงข้าม: fidelity, faithfulness

มาจากภาษาละติน 'adulterium' ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 'adulterare' (ทำให้เสียหาย) ซึ่งเป็นรากศัพท์เดียวกับ 'adulteration'

เชื่อมโยงกับ 'adult' (ผู้ใหญ่) ที่ทำให้การแต่งงานเสียหาย คล้ายกับที่ 'adulteration' ทำให้สสารเสียหาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ