adjective

compulsory

ซึ่งบังคับ, ที่จำเป็นต้องทำ, ภาคบังคับ

Maths and English are compulsory subjects.

คณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษเป็นวิชาบังคับ

Attendance at the meeting is compulsory.

การเข้าร่วมประชุมเป็นภาคบังคับ

((for sb.)) ((to-inf)) เป็นภาคบังคับ (สำหรับใครบางคน) ที่จะ (ทำอะไรบางอย่าง) It is compulsory for all students to wear a uniform.

คำพ้องความหมาย: mandatory, obligatory, required; คำตรงข้าม: optional, voluntary

มาจากภาษาละติน 'compellere' (บังคับ) ซึ่งมาจาก 'com-' (ร่วมกัน) + 'pellere' (ขับเคลื่อน)

ให้นึกถึงการถูก 'บังคับ' (compelled) ให้ทำบางสิ่ง ถ้ามันเป็น 'compulsory' แสดงว่าคุณไม่มีทางเลือก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ