noun

countenance

สีหน้า, ใบหน้า, การแสดงออกทางสีหน้า

He had a calm and serious countenance.

เขามีสีหน้าที่สงบและจริงจัง

The judge's stern countenance was unsettling.

สีหน้าที่เข้มงวดของผู้พิพากษาน่ากังวล

a ((adjective)) countenance สีหน้า (ที่เป็นคุณศัพท์) She maintained a calm countenance.

คำพ้องความหมาย: expression, face, appearance, mien

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'contenance' (ท่าทาง, พฤติกรรม) จากภาษาละติน 'continentia' (การควบคุมตนเอง)

'สีหน้า' (countenance) ของคุณคือวิธีที่คุณ 'เก็บ' (contain) อารมณ์ไว้บนใบหน้า

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ