noun

cowardice

ความขี้ขลาด

His cowardice in the face of danger was shocking.

ความขี้ขลาดของเขาเมื่อเผชิญกับอันตรายนั้นน่าตกใจมาก

((noun)) ((เป็นประธาน)) ความขี้ขลาดคือ... His cowardice was obvious.

คำพ้องความหมาย: fearfulness (ความกลัว), spinelessness (ความไม่มีกระดูกสันหลัง); คำตรงข้าม: bravery (ความกล้าหาญ), courage (ความกล้า), valour (ความองอาจ)

มาจาก 'coward' (คนขี้ขลาด) + '-ice' (ปัจจัยที่สร้างคำนามเชิงนามธรรม) หมายถึงคุณสมบัติของคนขี้ขลาด

นี่คือคำนามเชิงนามธรรมสำหรับคุณสมบัติที่ 'coward' (คนขี้ขลาด) มี ปัจจัย '-ice' ยังพบได้ในคำว่า 'justice' (ความยุติธรรม)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ