adjective

cowardly

ขี้ขลาด, ขี้กลัว

It was a cowardly attack on an unarmed man.

มันเป็นการโจมตีที่ขี้ขลาดต่อชายที่ไม่มีอาวุธ

He made a cowardly decision to run away.

เขาตัดสินใจอย่างขี้ขลาดที่จะหนีไป

((a cowardly + คำนาม)) อธิบายคำนามว่าขาดความกล้าหาญ It was a cowardly attack.

คำพ้องความหมาย: spineless, timid; คำตรงข้าม: brave, courageous

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'coart' จาก 'coe' (หาง) เหมือนสัตว์ที่หางจุกตูด คำต่อท้าย '-ly' ทำให้เป็นคำคุณศัพท์

ลองนึกภาพ 'วัว' (cow) ที่กลัวเกินกว่าจะเดินไปข้างหน้า ('ward')

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ