adjective

deaf

หูหนวก

He is deaf in one ear.

เขาหูหนวกข้างหนึ่ง

She is deaf to our pleas for help.

เธอไม่รับฟังคำร้องขอความช่วยเหลือจากเรา

((be)) deaf หูหนวก He is deaf in one ear.

((be)) deaf ((to sth.)) ไม่รับฟัง (บางสิ่ง) She is deaf to our pleas for help.

คำพ้องความหมาย: hard of hearing (หูตึง); คำตรงข้าม: hearing (ได้ยิน)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'dēaf' หมายถึง 'ปราศจากความสามารถในการได้ยิน'

ลองจินตนาการว่าเสียง 'dead' (ตาย) ไปสำหรับหู ก็เลยกลายเป็น 'deaf' (หูหนวก)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ