verb

deny

ปฏิเสธ, ไม่ยอมรับ

He denied the accusation.

เขาปฏิเสธข้อกล่าวหา

She denied taking the money.

เธอปฏิเสธว่าไม่ได้เอาเงินไป

They were denied access to the building.

พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอาคาร

((sth.)) ปฏิเสธ (บางสิ่ง). He denied the accusation.

(-ing) ปฏิเสธว่าได้ทำ (บางสิ่ง). She denied taking the money.

((that ...)) ปฏิเสธว่า... He denied that he was involved.

((sb.)) ((sth.)) ปฏิเสธไม่ให้ (บางสิ่ง) แก่ (บางคน). They denied him access.

คำพ้องความหมาย: refuse, reject, contradict; คำตรงข้าม: admit, accept, confirm

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'denier' จากภาษาละติน 'denegare' (de- 'อย่างเป็นทางการ' + negare 'พูดว่าไม่')

จำว่า 'deny' คือการ 'ดีไนต์' หรือการบอกว่า 'ไม่' ต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ