noun

dignity

ศักดิ์ศรี, ความสง่างาม

He behaved with great dignity.

เขาปฏิบัติตนอย่างมีศักดิ์ศรี

It is a job that lacks dignity.

มันเป็นงานที่ขาดศักดิ์ศรี

((with)) dignity อย่างมีศักดิ์ศรี He behaved with great dignity.

((the)) dignity ((of sb./sth.)) ศักดิ์ศรี (ของใครบางคน/บางสิ่ง) We must respect the dignity of all people.

คำพ้องความหมาย: self-respect (การเคารพตนเอง), decorum (ความเหมาะสม), nobility (ความสูงส่ง); คำตรงข้าม: indignity (การดูหมิ่น)

มาจากภาษาละติน 'dignitas' (ความคุ้มค่า, บุญ) ซึ่งมาจาก 'dignus' (ซึ่งมีค่า)

'Dignity' คือคุณสมบัติของการเป็น 'dignus' (ซึ่งมีค่า)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ