noun

disdain

การดูถูก, การเหยียดหยาม

He looked at me with complete disdain.

เขามองฉันด้วยความดูถูกอย่างสิ้นเชิง

((disdain)) ((for sb./sth.)) ความรู้สึกดูถูกต่อ (ใครบางคน/บางสิ่ง) He showed disdain for the rules.

คำพ้อง: contempt, scorn; คำตรงข้าม: respect, admiration

จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'desdeignier' มาจาก 'des-' (ตรงข้าม) + 'daignier' (ลดตัวลงมาทำ) หมายถึง 'ถือว่าไม่คู่ควร'

คิดว่า 'dis-' (ไม่) + 'deign' (คู่ควร) คือการมองว่าใครบางคน 'ไม่คู่ควร'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ