verb

disenchant

ทำให้หมดสิ้นมนต์ขลัง, ทำให้ตาสว่าง, ทำให้หมดความหลงใหล

He became disenchanted with his job.

เขาหมดความหลงใหลในงานของเขา

The harsh reality of war disenchanted the young soldiers.

ความจริงอันโหดร้ายของสงครามทำให้ทหารหนุ่มตาสว่าง

((sb.)) ทำให้ (ใครบางคน) หมดความหลงใหล The experience had disenchanted him.

to be disenchanted ((with sth.)) หมดศรัทธา/ความหลงใหล (ในบางสิ่ง) She was disenchanted with politics.

คำพ้องความหมาย: disillusion, disappoint; คำตรงข้าม: enchant, charm, captivate

จาก 'dis-' (ตรงข้าม) + 'enchant' (ทำให้หลงใหล, ร่ายมนตร์) แปลตรงตัวคือ การปลดปล่อยจากมนตร์สะกดหรือเสน่ห์

ลองนึกภาพมนตร์สะกด ('enchantment') ที่ถูกทำลาย ('dis-') ซึ่งอาจเป็นมนตร์จริงๆ หรือในเชิงเปรียบเทียบ เช่น 'มนตร์เสน่ห์' ของงานใหม่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ